Special Olympics

Een reisverslag door de ogen van een dankbare begeleider.

Na twee door corona afgelaste edities was het eindelijk terug zo ver. Met een mooie delegatie richting Louvain La Neuve, vier dagen ondergedompeld worden in de magische wereld van de Special Olympics.

Met tien atleten en drie begeleiders start ons avontuur traditiegetrouw in het cafeetje. Iedereen in trainingspak. Iedereen vol enthousiasme. Iedereen gezond gespannen. Eindelijk kunnen we weer. We worden door enkele enthousiaste thuisblijvers uitgezwaaid en zetten koers richting Auderghem waar we drie nachten zullen verblijven. De vrouwen doen iets langer over het uitpakken van de valiezen dan de mannen maar maar de Olympische plicht roept, we worden verwacht op de openingsceremonie.
Speeches van mannen in een chique pak. Pat Krimson die zorgt voor een muzikaal intermezzo en prins Laurent die zowaar voor één keer niet de excentriekste van de hoop is en de Spelen officieel van start laat gaan.

Wat volgt zijn drie dagen van begeestering, samenhorigheid, hoogtepunten, ontgoochelingen, winst, verlies, vermoeidheid, vreugde, goede passen, slechte passen, gelach, grenzen verleggen, … Kortom een pak emoties op korte tijd. Net dat maakt meedoen aan dit evenement zo uniek.

De trots van Den Dries werd verdedigd door een netbalteam en een Boccé team. Beide teams mochten tevreden zijn met een respectievelijk tweede en vierde plaats. Medailles worden uitgereikt op de laatste dag van de Spelen en de taferelen daar vatten de schoonheid van dit evenement goed samen. Deelnemen is hier écht wel belangrijker dan winnen. Of meer: elke deelnemer voelt zich terecht een winnaar. Het enthousiasme en de trots bij de medaille overhandiging van de atleet die laatst eindigt is even groot als de hij of zij die op het hoogste schavotje staat. Zo echt, zo puur.

Naast het sportieve luik waren ook de uurtjes ’s avonds in de bar, de kilometers in de auto, samen met kleine ogen aan het ontbijt, de babbels tussendoor, de DJ-sets en optredens, het gesnurk ’s nachts, de charme van met z’n allen op een kamer te liggen, … factoren die bijgedragen hebben tot een fantastische vierdaagse. Dertien bijzondere mensen die voor een aantal dagen een hechte groep vormen. Die samen iets beleven dat je alleen kan snappen als je er geweest bent. Lang leve de special Olympics, lang leve de atleten van Den Dries.

Toon Bogaert
begeleider zelfstandig wonen

Schrijf je in op onze nieuwsbrief